|
شكاري پرويز,باقرنژاد مجيد
تغيير در ويژگي هاي خاک عمدتا حالت پيوسته دارد. روشي که بتواند اين پيوستگي را در نظر بگيرد، قادر به ارايه تصوير واقعي تري از الگوي پراکنش خاک ها چه در فضاي رده بندي و چه در فضاي جغرافيايي خواهد بود. منطق پيوسته فازي چنين ديدگاهي را فراهم مي کند. در اين مطالعه کارآيي اين نگرش با انجام نوعي خوشه بندي فازي در يک زير حوزه در غرب ايران مورد بررسي قرار گرفت. خوشه بندي از طريق کمينه سازي يک تابع عيني در تعيين درجه عضويت هر پدان در هر يک از کلاس ها با نماي فازي 1.15 تا 1.5 انجام گرفت. پس از تعيين اعتبار خوشه بندي تعداد بهينه کلاس ها براي زير مجموعه هاي کل، ريخت شناختي و بافت به ترتيب 8، 4 و 5 تعيين شد. نمودارهاي درجات عضويت تخصيص يافته به هر پدان در نماي اراضي منطقه نشانگر وجود همپوشي بين کلاس ها و پيوستگي قابل توجه بود. با توجه به تمايز کم خاک هاي منطقه و شباهت زياد خواص آنها، روش مذکور از حساسيت بالايي در تشخيص تيپ هاي مختلف خاک برخوردار است. به علاوه بين کلاس هاي فازي حاصله و شکل اراضي نيز ارتباط وجود داشت. کاربرد اين روش تهيه سيستم هاي طبقه بندي و نيز نقشه هاي پيوسته خاک با سطح نگرشي در حد پدان قابل بررسي است.
كليد واژه:
|
