|
مقدمه :
ويروسهاي تيپ A آنفولانزا مي توانند تعدادي از رده هاي حيواني را شامل : پرندگان ، خوكها ، اسبها ، فک و والها را عفوني سازند . ويروسهاي آنفولانزائي كه پرندگان راعفوني مي سازند ويروسهاي آنفولانزاي مرغي ناميده مي شوند . پرندگان بخصوص داراي اهميت ويژه اي هستند به دليل اينكه تمامي تحت تيپهاي آنفولانزاي A در ميان پرندگان وحشي كه ميزبانهاي طبيعي و با اهميت و مورد توجه اين ويروسها مي باشند در چرخه اند . آنفولانزاي مرغي بطور معمول مستقيما انسانها را عفوني نمي سازند يا اينكه داراي چرخه زندگي در ميان انسانها نمي باشند .
آنها را مي توان بر اساس قدرت بيماريزائيشان به دو گروه مجزا دسته بندي كرد . ويروسهاي بسيارپاتوژن مسبب طاعون پرندگان كه امروزه بخش ويروسهاي آنفولانزاي بسيار پاتوژن را تشكيل مي دهند (HPAT) كه در آن ميزان مرگ ومير ممكن است تا 100 برسد . اين ويروسها به تحت تيپهاي H5 و H7 محدود مي شوند اگر چه تمامي ويروسهاي اين تحت تيپها سبب HPAI نمي شوند . تمام ويروسهاي باقي مانده باعث بروز بيماري ملايم و ابتدايي تنفسي مي شوند كه ممكن است بوسيله ديگر عفونتها يا وضعيت ها محيطي تشديد گردد .
ويروسهاي آنفولانزا تيپ A بر اساس پروتئين هاي سطحي شان يعني هماگلوتينين (HA) و نورآمينيداز (NA) تقسيم بندي مي شوند . تعداد 15 تا تحت تيپ HA و 9 تا تحت تيپ NA وجود دارد . تمامي گروهها مي توانند در پرندگان يافت شوند ولي فقط 3 زيرگروه از HA( H1 وH2 و(H3 و دو زير گروه از NA ( N1 و N2 ) داراي چرخه زندگي در ميان انسانها هستند .
آنفولانزاي مرغي معمولا پرندگان وحشي را بيمار نمي سازد ولي مي تواند پرندگان اهلي را شديدا بيمار ساخته وآنها را بكشد . بطور معمول انسانها را عفوني نمي سازند ليكن تعدادي از مثالهاي عفونتهاي انساني و شيوع در ميان آنها از سال 1997 گزارش شده است .
هنگامي كه چنين عفونتهايي رخ مي دهد مسئولين بهداشت جهاني نشان داده اند كه وضعيت و نشانه هاي باليني بيماري به آنفولانزاي مرغي نزديک مي باشد و اين مي تواند بطور بالقوه باعث انتشار وسيع عفونت در ميان انسانها گردد.
امروزه قوانين وسيع حفظ امنيت زيستي از انتشار ويروس به ايالت متحده و كشورهاي همسايه جلوگيري مي كند . تلاشهاي محققان مستقيما برروي اينكه چگونه و چرا ويروسهاي پاتوژن تبديل به ويروسهاي بسيار پاتوژن و خطرناک مي شوند متمركز مي باشد اين ويروسها داراي RNA ,Envelop تک رشته اي منفي كه به تايپهاي A وB وC طبقه بندي مي شوند هستند . ژنوم ويروس آنفولانزاي A شامل 8 قطعه RNA تک رشته اي مي باشد كه حداقل 10محصول ژني راكد مي كند .
ماهيت سگمنته ژنوم باعث نوتركيبي ژنها هنگامي كه سويه هاي مختلف يک ميزبان راعفوني مي سازد مي شود .
نوتركيبي ژنتيكي ، كه منجر به توليد تغييرات آنتي ژنيک در انسانها مي شود به عنوان شيفت آنتي ژنيک شناخته مي شود . تعدادي از چنين شيفتهاي آنتي ژني تاكنون رخ داده است . براي مثال ، پاندمي وخيم آنفولانزا در 1918 و 1920 بدنبال خود شروع يک عفونت ويروسي در انسانها را با يک ويروس شبه مرغي به نام H1N1 به همراه داشت و مثالهاي ديگر كه در تاريخچه ذكر شده است .
انتقال ويروسهاي كاملا مرغي بطور مستقيم ، بدون هيچ ميزبان واسطي مانند خوک تصور مي شود كه بوسيله رسپتورهاي اختصاصي سلولهاي انساني تعيين گردد . ليكن ، عفونت انسانها با ويروسهاي آنفولانزاي A مرغي امروزه مستند و ثابت شده است .
مثلا تمامي 8 قطعه ژنوم ويروس H5N1 جدا شده از انسانها در سال 1997 منشا مرغي داشتند و 8 قطعه ژنوم H9N2 جدا شده در سال 1999 نيز مرغي بودند كه 6 قطعه ژني آن كه تركيبات داخلي را كد مي كردند مشابه آنهايي بودند كه در سال 1997 در ويروس H5N1 جدا شده از انسان و مرغ مشاهده شده بودند . اگر چه اين گونه انتقال هاي بين گونه اي غير معمول مي باشد اما كاملا مشخص شده كه براي شناسايي زود بهنگام ميكروارگانيسم مسئول بيماري ضروري مي باشد . تشخيص سريع و تعيين خصوصيت ويروسهاي آنفولانزا براي مقايسه واريانتهاي جديد با سويه هايي كه اخيرا در چرخش مي باشند و نيز با سويه هاي واكسن ضروري مي باشد .
براي اين هدف ، ويروسهاي آنفولانزايي كه در آزمايشگاههاي تشخيصي جدا مي شوند بطور روتين براي بررسي ژنتيكي و آنتي ژنيكي به آزمايشگاه رفرنس فرستاده مي شوند . گليكوپروتئين هماگلوتينين ويروس آنفولانزا بعنوان يک پيش ساز توليد مي شود (HAO) كه نياز به شكستن بعد از ترجمه توسط پروته آزهاي ميزبان جهت فعال شدنش دارد . پروتئين هاي HAO پيش ساز دسته كم پاتوژن آنفولانزاي مرغي داراي يک اسيد آمينه آرژنين در محل برش مي باشند و فقط
|
