|
درويش منجي تقي,كياني عليرضا
روشهاي آبياري تحت فشار در جهت افزايش بازدهي مصرف آب در منطقه گرگان در حال گسترش است. كاربرد روشهاي آبياري باراني به علت ايجاد هواي مرطوب در اطراف آسمانه گياه در هنگام آبياري و برخورد قطرات آب به اندامهاي هوايي گياه در ميزان جمعيت آفات مكنده و عوامل بيماريزاي قارچي پنبه تاثير گذار است. براي بررسي اين تاثيرات سه قطعه زمين مجزا در ايستگاه تحقيقات هاشم آباد براي سه تيمار آبياري نشتي، باراني ـ كلاسيك نيمه متحرك و آبفشان قرقرهاي با كشت رقم ساحل در طي ساله هاي 76-1375 در نظر گرفته شد. زمان هاي آبياري بر اساس كمبود رطوبت خاك و با استفاده از معادله نفوذ محاسبه گرديد. بررسي تغييرات جمعيت آفات مكنده به طور منظم قبل و بعد از هر آبياري و همچنين تغييرات جمعيت دشمنان طبيعي مهم مانند كفشدوزكها و بالتوريها در روزهاي مختلف در طول فصل زراعي مورد بررسي قرار گرفت.
مطالعات دو ساله نشان داد كه تراكم آفت شته پنبه در تيمارهاي ابياري باراني كلاسيك نيمه متحرك و آبفشان قرقرهاي به دليل مساعد شدن شرايط آب و هوايي، از لحاظ درجه حرارت و رطوبت، نسبت به آبياري نشتي از تراكم نسبي بيشتري برخوردار بوده و تراكم آفت عسلك پنبه در 3 تا 5 روز بعد از آبياري به علت بالارفتن رطوبت در آبياري باراني كلاسيك نيمه متحرك افزايش يافت. از نظر تراكم ساير آفات مكنده مانند زنجرك، تريپس، سنگ قوزه و كنه پنبه اختلاف معني داري در بين تيمارها مشاهده نگرديد.
فعاليت دشمنان طبيعي مهم نظير كفشدوزكها و بالتوريها و غيره در آبياري باراني كلاسيك نيمه متحرك و آبفشان قرقرهاي به علت بالا بودن رطوبت و ريزش آب به صورت قطرات باران بر روي گياه كاهش يافته و در نتيجه جمعيت آفات پس از آبياري رو به گسترش نهاد.
با استفاده از روش هاي بهينه در مصرف آب براي توسعه كشت محصولات زراعي در منطقه ميتوان جمعيت آفات مكنده را با اعمال روش هاي مناسب مبارزه به خوبي مهار نموده و از خسارت و افزايش جمعيت آنها جلوگيري به عمل آورد.
كليد واژه:
|
