|
شكافنده اختر,سيبي مونيك
در اين پژوهش، باززايي از طريق رويان زايي بدني از قسمت هاي مختلف گل در نژادگان هاي مختلف اطلسي و تنباکوي زينتي مورد بررسي قرار گرفت. همچنين اثرات سرما دهي قبل از کاشت ريزنمونه ها روي غنچه هاي گل و نور، تاريکي و محيط کشت با نوع و غلظت هاي مختلف تنظيم کننده هاي رشد روي در صد پينه زايي وباززايي بررسي شد. پس از گندزدايي، ريزنمونه ها شامل پرچم، تخمدان و دمگل در محيط سترون روي محيط هاي کشت قرار داده شدند. نتايج بدست آمده نشان داد که نژادگان و ريزنمونه هاي مختلف از يک نژادگان اثرهاي متفاوتي را روي انگيزش پينه و باززايي داشتند. بطور کلي در اطلسي نژادگان Pc622 و در تنباکوي زينتي، نژادگان گلوتينوزا، به ترتيب با 16% و 179% بالاترين باززايي از کشت دمگل حاصل شد. محيط کشت موراشيگي و اسکوگ (MS) با 3 ميلي گرم در ليتر 6 بنزيل آمينو پيورين (BAP) و 0.2 ميلي گرم در ليتر نفتالن استيک اسيد (NAA) بهترين محيط کشت بود و دو نژادگان Pc622 و گلوتينوزا روي اين محيط کشت به ترتيب 90 و 562 درصد باززايي از کشت دمگل داشتند. اثر تيمار سرما روي غنچه ها قبل از کاشت ريزنمونه ها نشان داد که هيچگونه باززايي، بدون تيمار سرما انجام نشده است و تيمار سرمايي 7 تا 9 روز بهترين پينه زايي و باززايي را در نژادگان هاي مختلف اطلسي و تنباکو سبب شدند. اثر تاريکي و نور بر در صد باززايي بستگي به ريزنمونه داشت. ميزان باززايي از کشت تخمدان در نژادگان گلوتينوزا 10% در تاريکي و 2.4% در نور و برعکس ميزان باززايي از کشت دمگل 226% در نور و 112.5% در تاريکي بود.
كليد واژه:
|
