|
قبادي محمداقبال,ناديان حبيب اله,بخشنده عبدالمهدي,فتحي قدرت اله,قرينه محمدحسين,قبادي مختار
به منظور بررسي اثر مدت هاي مختلف غرقابي (صفر، 10، 20 و30 روز) در سه مرحله رشدي، ZGS11، ZGS13 و ZGS31، بر روند رشد ريشه و عملكرد بيولوژيك و دانه سه ژنوتيپ گندم (چمران، ويريناك و ياواروس) آزمايشي به صورت فاكتوريل و در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در سال زراعي 83-1382 در گلخانه پژوهشي دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي رامين، به صورت گلداني اجرا شد. نتايج حاصل از بررسي روند رشد طولي و وزن خشك ريشه نشان داد كه بين ژنوتيپ ها، مراحل شروع دوره غرقابي و سطوح مختلف غرقابي، واكنش هاي متفاوتي ديده شد، به گونه اي كه حتي دوره غرقابي 10 روزه در هر مرحله از رشد كه اتفاق بيفتد، گياه به هيچ وجه نمي تواند خسارت وارده را جبران كند. نتايج حاصل از تجزيه واريانس ميانگين هاي طول و وزن خشك ريشه در مرحله گرده افشاني و مرحله رسيدن فيزيولوژيكي، اختلاف معني دار بين سطوح تمام تيمارها را نشان داد. بيشترين مقدار ماده خشك و طول ريشه را ژنوتيپ ويريناك و كمترين مقدار را ژنوتيپ ياواروس به خود اختصاص داد. از نظر شروع دوره غرقابي، مرحله ZGS11 بيشترين حساسيت وZGS31 كمترين حساسيت را نشان داد. بين سطوح مختلف غرقابي نيز اختلاف معني دار مشاهده شد، به نحوي كه در مرحله گرده افشاني، ماده خشك ريشه در 10، 20 و 30 روز غرقابي نسبت به شاهد به ترتيب 75/37، 31/44 و 01/54 درصد و براي طول ريشه به ترتيب 85/25، 02/47 و 88/58 درصد كاهش داشتند. بررسي آناتوميكي ريشه ژنوتيپ هاي گندم مورد بررسي نشان داد كه در شرايط غرقابي، آئرانشيم به عنوان يكي از مهم ترين مكانيسم هاي تحمل تشكيل گرديد.
كليد واژه:
|
