اولين مورد بيماري آنفلوانزاي طيور(H5N1) در تاريخ 12 دسامبر 2003 (آذر 82)‌ از كره جنوبي رسماً به OIE گزارش شد.

بيماري در 9 كشور منطقه شامل كامبوج، چين، اندونزي، ژاپن، لائوس، مالزي، كره جنوبي، تايلند و ويتنام در جمعيت طيور و موارد انساني آن نيز در كامبوج، تايلند و ويتنام گزارش شده است.

فائو اقدامات خود را از طريق اجراي پروژه هاي متعددي در كشورهاي آلوده يا در معرض خطر در چارچوب برنامه همكاريهاي فني به اجرا درآورده است.

درحال حاضر 3 پروژه فائو در آسيا شامل تأسيس و راه اندازي آزمايشگاه تشخيصي و هماهنگي شبكه مراقبت براي كنترل و پيشگيري آنفلوانزاي طيور به اجرا گذاشته شده است.

فائو با همكاري OIE و WHO دولت ها و مرغداران را در مبارزه با بيماري آنفلوانزاي طيور كمك مي نمايد.

مركز اضطراري عمليات بيماريهاي دامي قابل انتقال در سطح بين المللي وابسته به فائو (ECTAD) هماهنگي در كنترل ، پيشگيري، مراقبت، تجزيه و تحليل اپيدميولوژيكي، سياستگزاري، مسائل زيست محيطي، توليد، بازسازي و بازاريابي در رابطه با بيماري را برعهده دارد.

به علاوه كشورها و نهادهايي نيز از فعاليت هاي فائو در كنترل اپيدمي آنفلوانزاي فوق حاد طيور در منطقه حمايت مي كنند.

در ژانويه 2005 پاكسازي رسمي 3 كشور از 9 كشوري كه قبلاً به سويه H5N1 آلوده شده بودند اعلام گرديد: چين ، ژاپن، كره جنوبي

شايد بخاطر وجود گونه هاي متعدد جمعيت طيور در 6 كشور باقيمانده و نيز بخاطر ماهيت توليد و بازاريابي در اين بخش كه طيور سالم به مخزن ويروس تبديل مي شوند ، ريشه كني بيماري بسيار سخت باشد.

از دسامبر 2004 (آذر 83) وقوع اپيدمي HPAI H5N1 در طيور در كشورهاي كامبوج، تايلند و ويتنام گزارش شده است و موارد انساني آن در ويتنام گزارش شده است. در پايان ژانويه 2005 (بهمن 83) يك مورد گزارش بيماري انساني در كامبوج تأئيد شد ( اولين مورد انساني در آن كشور از آغاز بروز بحران در اوايل 2004)

در ژانويه 2005 وجود H5N1  در herons  (خواصيل) در هنگ كنك گزارش شد.

در نوامبر 2004 (آبان 83) بروز اپيدمي با زيرگونهH7  در پاكستان در جمعيت جوجه هاي واكسينه نشده گزارش شد.

در كوتاه مدت، مديريت خطر سرايت بيماري به انسان و جلوگيري از گسترش ويروس حائز اهميت فراوان است.

بهبود ايمني زيستي، از بين بردن عفونت هاي شناخته شده و كانونهاي آن، واكسيناسيون و اجراي اقدامات اساسي بهداشت عمومي مي تواند در رسيدن به اين اهداف كمك كند.

سيستم هاي فعال نظارت و مراقبت كه براساس اصول مندرج در جزوه راهنماي فائو طراحي شده اند بايستي اجرا شده تا تشخيص اوليه بيماري ميسر گردد و مديريت مؤثر بيماري به انجام برسد.

آيا يك سويه اپيدمي فراگير (Pand_emic) بيماري قابل پيش بيني است ؟

سويه فعلي H5N1 حدود 3 سال است كه در گردش است اين سويه در اواخر سال 2001 و اوائل 2002 در طيور آسيايي ظاهر شد. عفونت با سويه هاي مرتبط H5N1 در خوك نيز گزارش شده است.

احتمال اينكه ويروس HPA1 در آسيا منجر به بروز سويه فراگير شود، قابل محاسبه نيست واين بيماري همچنان زنگ خطر را براي جوامع وسازمانهاي بين المللي به صدادرآورده است.

مطالعات متعددي كه اپيدمي هاي فراگير گذشته را مورد بررسي قرار داده و توان تبديل شدن HPAI H5N1 به يك سويه فراگير جهاني را مورد مداقه قرار داده اند، اخيراً منتشرشده است.

بنظر مي رسد كه تكامل يك سويه فراگير به آساني اتفاق نمي افتد حتي وقتي كه شرايط مطلوب باشد.

Reid و Taubenberger تحول و تكامل سويه هاي فراگير ويروس آنفلوانزا را مورد بررسي قرار داده اند و خاطرنشان كرده اند عليرغم تلاش براي شناخت اين فرآيند، هنوز مشخص نيست كه سويه هاي فراگير چگونه بروز پيدا مي كنند.

بنظر مي رسد ويروس اپيدمي هاي فراگير سال هاي 1957 و 1968 ، ويروس بيماري آنفلوانزاي انساني را از ويروس هاي طيور گرفته، تطابق داده باشند و منجر به بيماري در انسان شده اند.

Wobby و همكاران الزامات بروز پاتوژنها را بررسي كرده اند. در مورد ويروس هاي آنفلوانزا اين الزامات شامل توانائي ويروس براي اتصال به گيرنده هاي روي سلولهاي اپيتليوم دستگاه تنفسي است.

سويه هاي اپيدمي فراگير قبلي كه حاوي haemagglutinin هاي طيوري بوده اند، ترجيحاً گيرنده هاي انساني را شناسائي كرده اند (احتمال موتاسيون) و انتقال بيماري از انسان به انسان را تسهيل نموده اند.