تلقيح مصنوعي (AI)تنها راه حصول حد اكثر بازده ژنتيكي و حداقل سازي بيماريهاي توليد مثلي است.به علاوه تلقيح مصنوعي جايگذين اقتصادي و مقرون به صرفه اي براي تلقيح طبيعي است بدون اينكه خطرات و آسيبهاي نگهداري گاونر را به همراه داشته باشد.

بهر حال تلقيح مصنوعي نيازمند تضمين  اينست كه كه تكنيكهاي با مهارت بالا و تكنيكهاي مديريتي لازم جهت كسب بازده مناسب از آن ، اجرا شود. موفقيت در برنامه توليد مثلي با معيار فاصله گوساله زايي‌كه اغلب تابعي از روزهايي است كه تا اولين تلقيح( بعد از زايمان ) فاصله مي افتد سنجيده ميشود.  تمامي گله ها در هر زمان مشخصي، گاوهايي در دوره باز(در فاصله زايمان تا تلقيح منجر به آبستني) دارند . بهر حال گاوهايي كه در دوره 85 روزگي بعد از زايمان آبستن نشده اند ، حتي اگر فاصله گوساله زايي مطلوب باشد، ميتوانند يك مشكل اقتصادي جدي ايجاد كنند.

چهار قدم براي موفقيت :

يك برنامه تلقيح مصنوعي موفق نيازمند رعايت نكات زير است:

1-      تشخيص فحلي

2-      اسپرم با كيفيت

3-      آماده سازي مناسب اسپرم

4-      جايدهي و تخليه صحيح اسپرم

 تشخيص فحلي :

اعمال تخصص در تشخيص فحلي با شناسايي گاو (فحل ) و جمع آوري اطلاعات شروع ميشود.