مطالب ذيل بجز در مواردي كه ذكر شده باشد فقط به واكسن هاي غيرفعال آنفلوانزا بر مي گردد. هدف اصلي واكسيناسيون عليه آنفلوانزاي فصلي اجتناب از آنفلوانزاي حاد و گرفتاري هاي ناشي از آن است. رويهم رفته در حدود 50 كشور از جمله كشورهاي صنعتي و ساير كشورهاي داراي رشد سريع اقتصادي ، به گروههاي افراد در معرض خطر كه در سطح ملي تعريف شده باشد از جمله افراد مسن و افراد دچار مشكلات قلبي عروقي، متابوليک، كليوي يا كاهش ايمني خدمات واكسيناسيون ارائه مي شود.

تفاوت در اولويت هاي بهداشتي و نيز تنگناهاي بودجه هاي بهداشتي تاكنون موجب محدوديت در كاربرد مشترك واكسن آنفلوانزا در گروههاي در معرض خطر بالا كه در مناطق صنعتي جهان زندگي مي كنند، شده است. گروههايي كه در معرض خطر ويژه آنفلوانزاي حاد در كشورهاي در حال توسعه هستند كمتر شناسائي شده اند. براساس اطلاعات بدست آمده از كشورهاي صنعتي و براساس اولويت هاي آن كشورها گروههاي ذيل مي توانند هدف واكسيناسيون قرار گيرند تا خطر وقوع حالت حاد بيماري و مرگ زودرس كاهش يابد.

1-  ساكنين طولاني مدت موسسات نگهداري سالمندان و معلولان

2-  افراد مسني كه دچار مشكلات مزمن نظير بيماريهاي تنفسي و قلبي عروقي، بيماريهاي متابوليک مانند ديابت مليتوس و نارسايي كليوي و انواع مختلف كاهش ايمني از جمله ايدز باشند. همچنين افرادي كه عضو پيوندي دريافت كرده اند.

3-  تمام بزرگسالان و نيز كودكان كمتر از 6 ماه داراي شرايط فوق.

4-  افرادي كه سن آنان بالاتر از سقف متعارف در سطح ملي است بدون درنظرگرفتن ساير عوامل خطر.

اگرچه سقف سن مناسب براي واكسيناسيون عمومي ممكن است در كشورهايي كه در شرايط زيستي ضعيفي دارند بطور قابل ملاحظه اي كمتر باشد اما بيشتر كشورها سقف سني متعارف را 65 سال تلقي مي كنند.

5-  ساير گروههايي كه براساس اطلاعات و ظرفيت هاي ملي تعريف شده باشند نظير تماس افراد پرخطر، زنان باردار، كاركنان مشاغل بهداشتي و ديگر افراد داراي مشاغل كليدي در جامعه و نيز كودكان 23-6 ماهه

 واكسيناسيون عليه آنفلوانزا در هنگام بارداري ايمن تلقي مي شود و در طي فصل آنفلوانزا براي تمام زنان باردار توصيه مي گردد. اين توصيه نه فقط به خاطر روند بالقوه شديد بيماري به هنگام بارداري است بلكه بخاطر حفظ نوزادان در برابر آنفلوانزا در اولين ماههاي آسيب پذير زندگي آنان نيز مي باشد.

در بسياري از كشورهاي در حال توسعه، تبعات پزشكي و اجتماعي اقتصادي آنفلوانزا عمدتاً ناشناخته مانده است. با لحاظ كردن عوامل مستعد كننده متعدد موجود نظير سوء تغذيه و شرايط ضعيف زيستي ، آنفلوانزا مي تواند به عنوان يك مشكل بهداشتي بزرگتر در جوامع فقير بيش از آنچه تاكنون شناخته شده است، مطرح گردد. سازمان جهاني بهداشت قوياً از اجراي نظارت و مراقبت اپيدميولوژيكي ، ارزيابي مشكلات ناشي از بيماريها و در صورت وجود زيربناي مناسب ارائه پروژه هايي كه تأثير واكسيناسيون بر بيماري در كشورهاي ضعيف را نشان دهد، حمايت مي نمايد.

گرچه واكسيناسيون عليه آنفلوانزا در سراسر جهان روبه افزايش است بويژه در بسياري از كشورهاي داراي درآمد متوسط آمريكاي لاتين و اروپاي شرقي و مركزي، اما هيچ كشوري توصيه هاي سازمان جهاني بهداشت در خصوص واكسن آنفلوانزا را بطور كامل اجرا نمي كند. حتي در كشورهاي ثروتمند صنعتي، بخش عمده اي از گروههاي در معرض خطر گرفتاري هاي ناشي از آنفلوانزا واكسينه نمي شوند. سازمان جهاني بهداشت قوياً بر اهميت افزايش آگاهي عمومي نسبت به آنفلوانزا و مشكلات ناشي از آن و اثرات مثبت واكسيناسيون تأكيد دارد.

كودكان نقش مهمي در انتقال عفونت دارند به علاوه اثرات ايمني جمعي قابل ملاحظه اي در بخش هاي ايمن نشده افراد بدنبال ايمن سازي كودكان در ژاپن، روسيه و امريكا مشاهده شده است. بنابراين بازبيني بيشتر ايمني و هزينه – فايده كاربرد واكسيناسيون آنفلوانزا در برنامه هاي ملي ايمن سازي كاملاً توجيه دارد.