اين آفت براي اولين بار در سال 1350 در شمال ايران مشاهده شد و در حال حاضر علاوه بر اراضي برنج كاري سراسر شمال كشور در مناطق ميانه و اصفهان نيز انتشار دارد. اين آفت همچنين در كشورهايي  ژاپن فيليپين چين و جنوب شرقي آسيا پراكنده است. زمستان گذراني اين آفت بصوت لاروهاي كامل و يا نزديك به كامل شدن در داخل بقاياي برنج و ساقه هاي علفهاي هرز اطراف مزرعه صورت مي گيرد. در مناطق خشك همانند ميانه و اصفهان ايجاد كانال در داخل ريشه هاي قطور زمستان را مي گذراند. از اواخر فروردين با توجه به شرايط جوي هر منطقه لاروهاي داخل ساقه برنج و يا علف هاي هرز به شفيره تبديل مي گردد. دوره شفيرگي از 10 الي 15 روز طول مي كشد و سپس پروانه ها ظاهر مي شوند. شروع فعاليت پروانه با اواخر مرحله خزانه و اوايل انتقال نشاء به بستر اصلي همزمان است.

فعالت پروانه ها معمولا از اواسط ارديبهشت آغاز مي شود . در شرق مازندران نسبت به مناطق غربي و نيز گيلان پرواز پروانه ها به نسبت زودتر شروع مي گردد. آفت ساقه خوار 2-3 نسل دارد كه تخم گذاري نسل اول در خزانه و اوايل انتقال نشاء به مزرعه شروع شده و تا پايان نشاء كاري ادامه دارد . هفته اول و دوم خرداد اوج تخم گداري اين آفت مي باشد. پس از گذشت 8-10 روز از تخم گذاري لاروهاي نوزاد ظاهر گشته و به طور دسته جمعي به طرف غلاف برگ حركت كرده و پس از مدتي ساقه را سوراخ كرده و در داخل آن شروع به تغذيه مي نمايد ...