تاريخچه :
اين بيماري كه سبب مرگ ومير بالايي در پرندگان عفوني مي شود (7) براي اولين بار در سال 1878 ،بيش از صد سال پيش در ايتاليا شناخته شد (1) . تا اوائل سال 1901 نشان داده شد كه ميکروارگانيسم عامل اين بيماري يك ويروس مي باشد اما هنوز تا سال 1955 ارتباط بين اين بيماري و ديگر ويروسهاي ملايم جدا شده از پرندگان با ويروسهاي آنفولانزايA پستانداران مشخص نشده بود(براي اولين باردردهه930 ) .(7)
آنفولانزاي مرغي در ايالت متحده در سال 25 ـ 1924 شايع شد و در سال 1929 دوباره اين شيوع رخ داد در حالي كه هر دوبار ريشه كن شد .(1)
يك پاندمي بزرگ از آنفولانزاي مرغي بسيار پاتوژن در شمال شرقي ايالت متحده در سال 84 ـ 1983 رخ داد . بيش از دو سال وقت و70 ميليون دلار هزينه براي ريشه كني آن صرف گرديد و بطور تخميني 17ميليون پرنده طي برنامه ريشه كني معدوم شدند .(1)
فقط ويروسهاي آنفولانزاي تيپ A بعنوان عوامل طبيعي عفونت زائي در پرندگان شناخته شده بودند در حالي كه 9 تحت تيپ NA و15 تحت تيپ HA از آنفولانزاي تيپA كه به احتمال خيلي زياد به صورت تركيبي با هم مي باشند از گونه هاي مختلف پرندگان جدا شده اند . (7 )
ايالت متحده هيچ شيوع وسيعي از سال 1986 نداشته است اگر چه سويه هاي كم پاتوژن در حال حاضر وجود دارند وخسارات قابل توجه اي نيزبه بارمي آوردند.(1 )
در سال 97 ـ 1996 تعدادي از مزرعه هاي تخم گذار در مناطق لبانون و لنكستر تيتر PA آنها براي آنفولانزاي مرغي H7N2 مثبت شد . اين سويه براي جوجه ها غير بيماري زا بود ولي داراي اثرات وسيع مخرب برروي صنعت طيور بود . (1 )
در سال 1994 يك شيوع آنفولانزاي مرغي در مكزيك رخ داد كه به صورت ملايم و خفيف شروع شد اما در اثر موتاسيون به يك ويروس كشنده تبديل شد وسبب تلفات سنگيني در گله طيور گوشتي گشت . (1 )
يك سناريوي مشابه در شمال شرقي ايالت متحده در اواسط 1980 رخ داد .(1 )
سرو تايپ بسيار پاتوژني كه سبب شيوع در سالهاي 84 ـ 1983 در ايالت متحده و مكزيك گرديد H5N2 نام داشت . (1 )
از نظر تاريخي ، سروتايپهاي H5 و H7 با بيماري هاي با حدت بالا در طيور همراه هستند . (1 )
پرندگان وحشي :
اولين جداسازي ويروس آنفولانزاازپرندگان شكاري درسال1961 از پرستوهاي معمولي (stema hirundo)
در جنوب آفريقا صورت گرفت ، اما تا اواسط دهه1970 هيچ گونه تحقيق سيستماتيكي برروي آنفولانزا در پرندگان شكاري انجام نگرفت بود . شواهد نشان مي دهند كه مخازن مهم ويروسهاي آنفولانزا پرندگان شكاري مي باشند و ويروس مي تواند در اين جمعيت ها پايدار بماند . (7 )
پرندگان قفسي :
از سال 1975 زماني كه اولين جداسازي از پرندگان قفسي به ثبت رسيد مشخص شد كه تمامي نمونه هاي جداشده از پرندگان قفسي بطور عمده از تحت تيپ H3 و H4
مي باشند . ويروسهاي آنفولانزاي مرغي بطور عمده از گونه هاي گنجشكيان جدا
مي شوند و به ندرت گونه هاي طوطي سانان (psittacin) را درگير مي سازند . (7 )
گر چه در صورت وجود ويروسهاي آنفولانزا در پرندگان يك منطقه موقع خروج آن از كشور حتي تا سالها بعد ازجدا نشدن ويروس ازآن منطقه پرندگان رادرقرنطينه براي مدت دوره كمون تحت مراقبت نگه مي دارند.(7 )

مثالهاي تأئيدشده اي از عفونت هاي انساني با ويروسهاي آنفولانزا از سال 1997:
1997 : در هنگ كنگ ، آنفولانزاي مرغي تيپA (H5N1) هم جوجه ها هم انسانها را عفوني ساخت ، اين اولين باري بود كه ويروس آنفولانزاي مرغي مستقيماُ از پرندگان به انسان منتقل مي شد .
طي اين شيوع 18 نفر بستري شدند و 6 نفر از آنها از بين رفتند . براي كنترل شيوع مسئولين تقريباُ 5/1 ميليون جوجه را از بين بردند براي اينكه مخزن ويروس را از بين ببرند. دانشمندان نشان دادند كه ويروس ها ابتدا از طريق پرندگان در ميان انسانها شايع شدند وانتقال شخص به شخص كمتر مورد توجه مي باشد . (1 )
احتمال پاندميك شدن يك آنفولانزاي مرغي :
تمامي ويروسهاي آنفولانزا توانايي تغيير را به طور بالقوه دارا مي باشند . اين مسئله احتمال دارد كه ويروس آنفولانزاي مرغي تغيير پيدا كند و توانايي آلوده ساختن انسان را پيدا كند و براحتي از شخص به شخص منتقل شود . بدليل اينكه اين ويروسها به طور معمول انسانها را عفوني نمي سازند باعث شده كه در ميان جمعيت انساني هيچ مصونيتي يا به ميزان خيلي كمي مصونيت در برابر آنها وجود داشته باشد . اگر يك ويروس آنفولانزاي مرغي قادر باشد انسانها را آلوده سازد وبراحتي از شخص به شخص منتقل شود يك پاندمي آنفولانزا مي تواند پ